Het is zover... Mijn eerste pamperzakje. Een project dat iedere zichzelf au sérieux nemende naaister in spe MOET maken gewoon weg.
Het patroontje van bij Mme ZsaZsa (met biais) vind je hier of wil je liever eentje zonder biais, kijk dan hier
Even wat stofjes kiezen (moeilijkste werk!), wat meten en knippen (bweikes) en wat naaien (joepie!) en het pamperzakje is klaar!
De volgende variant wordt eentje zonder biais, als kraamcadeautje als alles goed loopt :). De biais randjes waren van deze eerste versie iets te slordig afgewerkt om te durven weggeven.
En wat vond manlief ervan? Dat ik een compleet overbodig en nutteloos attribuut gemaakt heb :). Daar hebben we toch de verzorgtas voor? Tssss, manlief toch...
donderdag 16 augustus 2012
woensdag 15 augustus 2012
DE biscuit
De biscuit.... De grote schrik van vele vrouwen! Rijst hij of rijst hij niet? Zal het een mooie taart worden of gebruiken we hem toch maar beter als frisbee...? Ewel, neen, met een héél eenvoudig, simpel trukje kan iedereen (iedereen?), jaja IEDEREEN een biscuit maken! Echt waar!
HET recept:
4 eieren
160 g suiker
80 g zelfrijzend bloem (of bloem + bakpoeder)
80 g aardappelzetmeel
DE afwerking
500 ml slagroom
4 eetlepels suiker
blikje uitgelekte perzikken op stroop
fruit naar keuze voor versiering
hagelslag of bresiliennenootjes
wat grand marnier of andere likeur
Klop de eieren met de suiker op tot een héél luchtig geheel en tot het mengsel bijna wit ziet. HIER klop je de lucht in de taart en de truck is dan om deze lucht niet meer te verliezen. Om platte misbaksels te vermijden :). Je moet dus kloppen tot je voldoende 'belletjes' ziet!
Zeef de bloem en aardappelzetmeel in 1 keer in je opgeklopt eiwit-suiker mengsel. Meng MET DE HAND door met een garde (een klopper) in je mengsel te gaan en je garde terug naar boven te brengen. DOE ALSOF je je garde gaat afkloppen tegen de rand van je pot, maar stop NET VOOR je de rand van de pot bereikt. Als je tegen je pot aantikt verlies je al je lucht en is je biscuit naar de vaantjes :)!. Door de schok-beweging valt je mengsel terug in je pot. Herhaal deze handeling tot alle bloem goed vermengt is met de rest. Je moet nu een dik luchtig beslag bekomen hebben dat we bakken gedurende 30 min bij 160-180°C in een goed beboterde en bebloemde bakvorm. En dan krijgen we dit...OOOOhhhhhhh, ZOooooooo MMMoooooiiiiii!
Snij de biscuit in 2 plakken en 'trempeer' met een mengsel van de uitgelekte perzikken-stroop en een scheutje grand marnier. Euhhh, wat datte? Tremperen? Ewel ja, zo: je taart aandoppen met een borsteltje...
Klop de slagroom op met de suiker tot heel stijf, en verdeel iets minder dan de helft in het midden van je taart. Bestrooi dit met de uitgelekte perzikken. Leg je andere helft biscuit hier terug bovenop en smeer het geheel in met slagroom. Dit vergt een beetje geduld soms :). Als je begint met enkel de zijkanten in te smeren, kan je deze als een karrewiel door de bresiliennenootjes of de hagelslag rollen. Eens de taart volledig is ingesmeerd met slagroom kan je ze versieren met fruit naar keuze. En klaar is kees!
Nog een kleine tip ivm bresiliennenootjes. Die kan je héél gemakkelijk zelf maken door een mengsel van 50% suiker en 50% amandelpoeder samen op te warmen in de pan (vb 40g suiker en 40g amandelpoeder). Met wat geduld gaat dit mengsel langzaam bruin worden en de breseliennenootjes zijn klaar! Neem de pan wel onmiddelijk van het vuur, want eens het bruinen begint is er geen stoppen aan en is de stap naar donkerbruin en TE bruin snel gezet :). Hmmm, lekker, zo'n pan vol nootjes!
HET recept:
4 eieren
160 g suiker
80 g zelfrijzend bloem (of bloem + bakpoeder)
80 g aardappelzetmeel
DE afwerking
500 ml slagroom
4 eetlepels suiker
blikje uitgelekte perzikken op stroop
fruit naar keuze voor versiering
hagelslag of bresiliennenootjes
wat grand marnier of andere likeur
Zeef de bloem en aardappelzetmeel in 1 keer in je opgeklopt eiwit-suiker mengsel. Meng MET DE HAND door met een garde (een klopper) in je mengsel te gaan en je garde terug naar boven te brengen. DOE ALSOF je je garde gaat afkloppen tegen de rand van je pot, maar stop NET VOOR je de rand van de pot bereikt. Als je tegen je pot aantikt verlies je al je lucht en is je biscuit naar de vaantjes :)!. Door de schok-beweging valt je mengsel terug in je pot. Herhaal deze handeling tot alle bloem goed vermengt is met de rest. Je moet nu een dik luchtig beslag bekomen hebben dat we bakken gedurende 30 min bij 160-180°C in een goed beboterde en bebloemde bakvorm. En dan krijgen we dit...OOOOhhhhhhh, ZOooooooo MMMoooooiiiiii!
Snij de biscuit in 2 plakken en 'trempeer' met een mengsel van de uitgelekte perzikken-stroop en een scheutje grand marnier. Euhhh, wat datte? Tremperen? Ewel ja, zo: je taart aandoppen met een borsteltje...
Klop de slagroom op met de suiker tot heel stijf, en verdeel iets minder dan de helft in het midden van je taart. Bestrooi dit met de uitgelekte perzikken. Leg je andere helft biscuit hier terug bovenop en smeer het geheel in met slagroom. Dit vergt een beetje geduld soms :). Als je begint met enkel de zijkanten in te smeren, kan je deze als een karrewiel door de bresiliennenootjes of de hagelslag rollen. Eens de taart volledig is ingesmeerd met slagroom kan je ze versieren met fruit naar keuze. En klaar is kees!
Nog een kleine tip ivm bresiliennenootjes. Die kan je héél gemakkelijk zelf maken door een mengsel van 50% suiker en 50% amandelpoeder samen op te warmen in de pan (vb 40g suiker en 40g amandelpoeder). Met wat geduld gaat dit mengsel langzaam bruin worden en de breseliennenootjes zijn klaar! Neem de pan wel onmiddelijk van het vuur, want eens het bruinen begint is er geen stoppen aan en is de stap naar donkerbruin en TE bruin snel gezet :). Hmmm, lekker, zo'n pan vol nootjes!
Peren-frangipannetaart!
Kleine Merijn werd 2 jaar. Tijd voor taart! En een stap voor stap doe-het-zelf fotouitleg :).
De eerste taart werd een peren-frangipannetaart. Super gemakkelijk maar super lekker!
Nodig: 1 rol bladerdeeg
150 g boter
150 g suiker
150 g amandelpoeder
3 eieren
3 eetlepels zelfrijzende bloem
3 eetlepels melk
3 eetlepels amaretto
paar drupjes amandel-aroma
abrikozen-confituur
appels - peren of niets voor op de bodem.
Leg je gekochte bladerdeeg in je bakvorm. Knip de randen gelijk met de rand van je vorm en hou de stukjes afgeknipte bladerdeeg nog bij. Prik met je vork enkele gaatjes in de bodem van je bladerdeeg, en strijk (rijkelijk :)) in met confituur. Leg kwartjes appel of peer op de bodem indien gewenst.
Meng de boter met de suiker. Klop goed door met mixer of keukenrobot.
Voeg de eieren erbij, goed kloppen.
Voeg het amandelpoeder en de bloem erbij, mengen met lepel of keukenrobot.
Voeg de melk, amaretto en paar drupjes aroma bij het mengsel. Nog even doorroeren met lepel of keukenrobot.
Verspreid dit mengels over je bladerdeeg (met of zonder appelen en peren). Snij de overgebleven stukjes bladerdeeg in fijne reepjes en schik dit naar keuze over je taart. Strijk vervolgens alle 'blote' bladerdeeg delen in met een ei losgeklopt met beetje water bij.
Dit prachtige geheel dat nu toch al echt op een taart begint te gelijken stoppen we gedurende 30 minuten in een voorverwarmde oven bij 180 °C. De taart is klaar als er geen vulling meer aan je stokje blijft hangen wanneer je even in de taart prikt! De taart kan vervolgens nog ingesmeerd worden met fondantsuiker (even opwarmen op laag vuurtje om vloeibaar te krijgen, te vinden in bijvoorbeeld het Gents bakkershuis). Wil je een 'blinkende' taart, dan kan je ze nog insmeren met abrikozengelei, opnieuw even opwarmen op een laag vuurtje en te vinden in het Gents bakkershuis. En nu? Opdienen en smullen maar!
De eerste taart werd een peren-frangipannetaart. Super gemakkelijk maar super lekker!
Nodig: 1 rol bladerdeeg
150 g boter
150 g suiker
150 g amandelpoeder
3 eieren
3 eetlepels zelfrijzende bloem
3 eetlepels melk
3 eetlepels amaretto
paar drupjes amandel-aroma
abrikozen-confituur
appels - peren of niets voor op de bodem.
Leg je gekochte bladerdeeg in je bakvorm. Knip de randen gelijk met de rand van je vorm en hou de stukjes afgeknipte bladerdeeg nog bij. Prik met je vork enkele gaatjes in de bodem van je bladerdeeg, en strijk (rijkelijk :)) in met confituur. Leg kwartjes appel of peer op de bodem indien gewenst.
Meng de boter met de suiker. Klop goed door met mixer of keukenrobot.
Voeg de eieren erbij, goed kloppen.
Voeg het amandelpoeder en de bloem erbij, mengen met lepel of keukenrobot.
Voeg de melk, amaretto en paar drupjes aroma bij het mengsel. Nog even doorroeren met lepel of keukenrobot.
Verspreid dit mengels over je bladerdeeg (met of zonder appelen en peren). Snij de overgebleven stukjes bladerdeeg in fijne reepjes en schik dit naar keuze over je taart. Strijk vervolgens alle 'blote' bladerdeeg delen in met een ei losgeklopt met beetje water bij.
Dit prachtige geheel dat nu toch al echt op een taart begint te gelijken stoppen we gedurende 30 minuten in een voorverwarmde oven bij 180 °C. De taart is klaar als er geen vulling meer aan je stokje blijft hangen wanneer je even in de taart prikt! De taart kan vervolgens nog ingesmeerd worden met fondantsuiker (even opwarmen op laag vuurtje om vloeibaar te krijgen, te vinden in bijvoorbeeld het Gents bakkershuis). Wil je een 'blinkende' taart, dan kan je ze nog insmeren met abrikozengelei, opnieuw even opwarmen op een laag vuurtje en te vinden in het Gents bakkershuis. En nu? Opdienen en smullen maar!
dinsdag 31 juli 2012
Shortje
Rokjes en hoedjes, allemaal goed en wel, maar ik heb hier dus wel twee zonen rondlopen, en zonen, die dragen geen rokjes, zelfs niet eens héél even voor mama om te kijken hoe het eruit zou zien. Neen hoor, rokje dragen? Zot!!!!!!!!!
Hemdjes en broekjes dus. Een hemdje heb ik me nog niet aan durven wagen, al ligt er hier een prachtig patroon op mij te wachten (Apple van Ottobre, voor de kenners :)). Een broekje... Daar heb ik me sinds vandaag aan durven wagen! Met een lichtblauw sponsen stofje, en een zelfgetekend patroon in de aanslag zijn we er aan begonnen. Niet zonder slag of stoot, neen neen, maar we zijn er geraakt!
Patroon was gebaseerd op het rechterbeen van een bestaand broekje. Dit 4 maal uitknippen en klaar is kees! Of toch niet? Hmmm...., neen...., want kindjes hebben geen twee rechterbenen natuurlijk. Er hangt ergens ook nog een LINKERbeen aan. Gelukkig had ik nog maar 2 panden uitgeknipt, want toen ik begon te puzzelen kon ik helemaal geen 'beentje' vormen... De rechterachterkant, ja en de linkervoorkant, ja, die had ik liggen. Even denken dus en zelfde patroon toch nog twee maal uitknippen, maar in spiegelbeeld. Of.... zelfde patroon niet in spiegelbeeld, maar op de andere kant van je stof leggen. En ja hoor, het kwam goed!
Volgende stap. Voorpanden aan elkaar naaien. Makkie, met de overlocksteek! Of nog niet helemaal? Hmmm, na het openvouwen van de aan elkaar genaaide delen had ik plots geen beentjes meer. En kindjes, die hebben wel beentjes, 2 zelfs! Maar aha! Eureka! De voorpanden moeten maar tot in het kruis aan elkaar gezet worden natuurlijk, niet tot helemaal beneden. Dompie toch :).
Vanaf nu kwam het dus inderdaad wel helemaal goed! En het resultaat, daar ben ik best wel trots op! Met verstelbare tailleband. Jacobbroek! Here I come! (Of toch al een hemdje?).
De prijs van dit broekje? Onbetaalbaar, zeker als je mijn werkuren meerekent :).
Hemdjes en broekjes dus. Een hemdje heb ik me nog niet aan durven wagen, al ligt er hier een prachtig patroon op mij te wachten (Apple van Ottobre, voor de kenners :)). Een broekje... Daar heb ik me sinds vandaag aan durven wagen! Met een lichtblauw sponsen stofje, en een zelfgetekend patroon in de aanslag zijn we er aan begonnen. Niet zonder slag of stoot, neen neen, maar we zijn er geraakt!
Patroon was gebaseerd op het rechterbeen van een bestaand broekje. Dit 4 maal uitknippen en klaar is kees! Of toch niet? Hmmm...., neen...., want kindjes hebben geen twee rechterbenen natuurlijk. Er hangt ergens ook nog een LINKERbeen aan. Gelukkig had ik nog maar 2 panden uitgeknipt, want toen ik begon te puzzelen kon ik helemaal geen 'beentje' vormen... De rechterachterkant, ja en de linkervoorkant, ja, die had ik liggen. Even denken dus en zelfde patroon toch nog twee maal uitknippen, maar in spiegelbeeld. Of.... zelfde patroon niet in spiegelbeeld, maar op de andere kant van je stof leggen. En ja hoor, het kwam goed!
Volgende stap. Voorpanden aan elkaar naaien. Makkie, met de overlocksteek! Of nog niet helemaal? Hmmm, na het openvouwen van de aan elkaar genaaide delen had ik plots geen beentjes meer. En kindjes, die hebben wel beentjes, 2 zelfs! Maar aha! Eureka! De voorpanden moeten maar tot in het kruis aan elkaar gezet worden natuurlijk, niet tot helemaal beneden. Dompie toch :).
Vanaf nu kwam het dus inderdaad wel helemaal goed! En het resultaat, daar ben ik best wel trots op! Met verstelbare tailleband. Jacobbroek! Here I come! (Of toch al een hemdje?).
De prijs van dit broekje? Onbetaalbaar, zeker als je mijn werkuren meerekent :).
Swapper de swapper de swap
Nu de swapcadeautjes al meer dan een maand geleden zijn uitgewisseld, mogen de foto's online! Een swap is zoals het woord het zegt een ruiltje. Jij maakt iets voor iemand anders en nog iemand anders maakt iets voor jou. Niemand weet van wie hij iets zal krijgen, en halverwege het project wordt een 'teaserke' online gezet. Een detailfoto bijvoorbeeld, zodat je kan beginnen raden.
Ik kreeg een heel mooi shortje, dat Merijn op reis heel veel heeft gedragen. Hopelijk kan ik dit tegen volgend jaar ook zo mooi. Als ik weet welke overlock ik ga kopen :).
Zelf maakte ik een rokje en bijpassend zonnehoedje. Met beginnersfoutjes, maar toch mooi gelukt. Voor herhaling vatbaar, zo'n swappertje!
Ik kreeg een heel mooi shortje, dat Merijn op reis heel veel heeft gedragen. Hopelijk kan ik dit tegen volgend jaar ook zo mooi. Als ik weet welke overlock ik ga kopen :).
Zelf maakte ik een rokje en bijpassend zonnehoedje. Met beginnersfoutjes, maar toch mooi gelukt. Voor herhaling vatbaar, zo'n swappertje!
maandag 23 juli 2012
Logo, logo, logo, ....
Volop bezig aan het ontwerpen van een logotje... Een naaimachine combineren met een taart. Hoe begin je daaraan?! Wel, men neme een blad papier en begint te tekenen, en te tekenen, en nog meer te tekenen... Dan eindig je met dit:
Omcirkelde is manliefs favoriet... Ik voel ook wel iets voor het eerste lieve naaimachine op de voorlaatste rij (of middelste 1e rij). Of misschien toch 1ste van de 4de rij...????? Nog even wikken en wegen dus!
Het naam-logo neemt al iets meer vorm, met als voorlopige winnaar
Of op een nipte tweede plaats (zoek de drie verschillen :)).
Of gaan we toch maar voor een langwerpige variant? Voor in de nek? A la
Of om iets meer de nadruk te leggen op het naaigedeelte (als kledinglogo). De S kan dan nog meer een staartvormpje aannemen? En teken ik dan nog een staartje aan het naaimachine-taart-logo? Als de kers op de (s)taart?
1 ding is wel duidelijk, ik heb een naam gekozen waar je veel kanten mee op kan! Ben er best wel blij mee :).
Omcirkelde is manliefs favoriet... Ik voel ook wel iets voor het eerste lieve naaimachine op de voorlaatste rij (of middelste 1e rij). Of misschien toch 1ste van de 4de rij...????? Nog even wikken en wegen dus!
Het naam-logo neemt al iets meer vorm, met als voorlopige winnaar
Of op een nipte tweede plaats (zoek de drie verschillen :)).
Of gaan we toch maar voor een langwerpige variant? Voor in de nek? A la
Of om iets meer de nadruk te leggen op het naaigedeelte (als kledinglogo). De S kan dan nog meer een staartvormpje aannemen? En teken ik dan nog een staartje aan het naaimachine-taart-logo? Als de kers op de (s)taart?
zondag 22 juli 2012
Afscheidscadeautje juf
Enkele mama's en papa's gooiden hun ideetjes op een hoopje en staken de handen uit de mouwen om een mooie vlaggenlijn te maken voor juf Annelies. Het aan elkaar naaien van de vlagjes was mijn taak en het resultaat mag er wezen! Best wel leuk zo'n vlaggenlijn maken. Misschien een ideetje voor Merijntje zijn verjaardag... Voor de juf luidde de boodschap 'Juf Annelies is super'. Net evenveel letters als het aantal kindjes van de klas. En een blije juf!
Abonneren op:
Posts (Atom)










