Absolutely fabulous

Zot zijn doet geen zeer zeggen ze, dat klopt, maar er kruipt wel heel veel tijd in :).

Vorige zaterdag was het onze ondertussen legendarisch geworden schoolfuif, een verkleedfuif, met thema gekozen door de ouders van het tweede leerjaar.

Thema dit jaar was knokke le zoute. Je weet wel, dockside, truitjes losjes over de schouders gedrapeerd, Burberry, chihuahua's.... Op het eerste zicht een moeilijk thema, maar eens we begonnen freewheelen hadden we direct een aantal plannetjes!

Ik vond namaak Burberry stof in de nieuwe stoffenwinkel in Ledeberg (naam ben ik vergeten, naast de strik). 10 meter gekocht, 5 meter voor mezelf en 5 voor de decoratie van de fuifzaal :).

Het plan: een Burberry sjakosh met een chihuahua in, een hoed met chihuahua opgenaaid, een Burberry kleed voor mezelf en een Burberry giletje voor manlief.

Je ziet, enige planning was wel nodig om alles op tijd klaar te hebben. En waar ik normaal echt van de lastminute ben, was ik nu klaar met de sjakoshen en het kleed ongeveer een week op voorhand, en het giletje van manlief werd gemaakt op de dag zelf. Maar alles prima op tijd af. Dat is een unicum :).

Het resultaat was geweldig leuk, en guess what... Ik werd verkozen tot miss knokke van de avond :). Mensen konden niet geloven dat ik alles zelf gemaakt had en vroegen zich af waar je dergelijke outfits kon huren :). Mission accomplished!

De chihuahua sjakosjes. Reeds aangeslaan door mijn 2 zonen ondertussen :). Patroontje uit Mijn Tas, een topboek! Dit is de Celeste I. De chihuahua's kocht ik in serie op 2dehands.be. De eerste camouflage chihuahua is ondertussen onze jongens hun beste vriendje. Olaf genaamd :). Met een slaap beurt-rol. Zijn ze niet schattig :)

De chihuahua hoed. De ster van de avond :). Met bijgeknoopt Burberry-lint.

Felix gilet van LMV Dec 2015. Met bijpassend sjaaltje. Gespje op de rug. 

 De Eden jurk in katoen, met blinde rits, van LMV dec 2015. Ideaal om het patroon eens te testen :). Ik hou van de ruguitsnijding! Ik paste niets aan het patroon aan, behalve de breedte van de rok. Daar heb ik meer een A-lijn van gemaakt door links en recht van de heupen tot onderaan ongeveer 20 cm aan elke kant weg te nemen. In tricot valt de brede rok misschien mooi, maar niet in katoen (of toch niet voor de combinatie van mijn model met de niet zo'n soepele stof...)

 

(Kartonnen) Lippens stond erbij en keek ernaar :).

En dan de kers op de taart! Mijn kroontje en absolutely fabulous lint. En ja, zo voelde ik me idd de hele avond, absolutely fabulous! Het was een superfeestje :)!

Gordijntjes - the sequel

Hier kon je reeds lezen wat er aan vooraf ging. De naaimama zonder tijd kreeg na deze eerste reeks gordijntjes te horen dat juf niet durfde vragen dat er eigenlijk niet 2 maar 4 gordijntjes dienden gemaakt te worden....

Aangezien de andere naaimama's in de klas ofwel er gewoon niet zijn, of stiekem incognito bleven, keerde ik dus terug naar huis met de overschot van de lap gele stof (ik vond al dat juf zich nogal overkocht had voor 2 gordijntjes :)) en de belofte van de gordijntjes zo snel mogelijk (ahum) af te werken.

Vandaag - 14 februari - zijn ze klaar. Een goede 5 maanden na de eerste vraag en een dikke 3 maanden dus na de eerste reeks gordijntjes :).

En ik kan bevestigen, ik ben nog steeds geen fan van 'rechtdoor' projectjes. En deze keer deed mijn naaimachine er nog welgeteld 2 schepjes bovenop...

Schepje 1 had ik moeten zien aankomen, maar toch... Elk gordijntje telt 3m20 omtrek ongeveer, maal 2 maakt dus 6m40. Voel je me al komen...? Toen gordijntje 1 klaar was, haalde ik het zwierig van onder de naaimachine, knipte de bovendraad af en hupakee, ik knipte in de lucht toen ik de onderdraad wou knippen. Geen onderdraad meer! Aargh!!! Een leeg spoeltje.... Een speurtocht langs de stiklijn toonde me dat mijn onderdraad al ongeveer een meter geleden op was. Grumbl, iedereen kent dat vloekmoment wel veronderstel ik!

Maar niet getreurd, snel opspoelen, lekker veel, zodat we zeker toekomen he! Terug op kruissnelheid, spelden, stikken, afmeten, spelden, stikken... Het ging een prima vaartje... Tot ineens... dat geluid... Iep iep iep iep iep, ken je het? Iep iep iep iep iep, .... je voelt al wat weerstand, iep iep iep iep iep, er komt nog een geluidje bij, iep iep iep tsjakka, iep iep tsjakka, je negeert het nog een beetje (tegen beter weten in, maar ja, je bent er bijna!) tot ineens iep iep iep STOP... Je geraakt niet meer voor of achteruit, je stof is in je naaimachine gekropen, en je ligt met beide handen aan je stof, naald en spoeltje tegelijk te trekken...! Grrrr, naaifrustratie nummer 2! Een geblokkeerde spoel, voor god weet welke reden. Alle zichtbare draden maar doorknippen dan, nog wat aan je stof liggen trekken en hopen dat je er zonder gaatjes vanaf komt!

Maar soit, na deze twee onderbrekingen toch zonder problemen de eindmeet gehaald :). En wat kan je beter doen na wat kleine frustraties dan met een gin tonic in je zetel te ploffen? Met roosjes - voor Valentijn :). 

Van oud naar nieuw :)

Hmmmmm....

een geleende zeemeermin

"Of ik wat wou helpen bij het maken van een zeemeerminstaart?"vroeg een vriendin me. "ja hoor, kom maar af" zeg ik, terwijl ik hopelijk KAN ik wel helpen dacht :).

Beetje later stond de vriendin aan de deur met een super leuk schubachtig stofje, en een bende tule rokjes die inderdaad wel aan de zee deden denken! Ik was op slag jaloers op de leuke inspiratie! Want als er iets is waar ik niet zo goed in ben, is het het zien... Het idee had ze gevonden op pinterest. Die pinterest moet ik duidelijk nog wat meer leren ontdekken!

Terwijl mijn jongens kozen voor de geijkte ridders en soldaten kostuums (beiden eens gekocht), kon ik zo dit jaar toch nog meehelpen aan een zelf-maak kostuum. En ja, voor meisjes is dat toch wel een andere wereld!

De zeemeermin schitterde!

petit pan doet het altijd

Ik heb ondertussen een mooie verzameling petit pan stofjes. Vooral omdat ik er ook maar echt in wil knippen als ik héél zeker weet wat ik wil maken... Gewoon al de stofjes in mijn bezit hebben en er naar kijken is heel leuk. En als er dan een kledingstuk uit tevoorschijn komt, komen de stofjes alleen maar meer tot hun recht...

Op ouderjaarsavond worden er traditiegetrouw enkel cadeautjes voorzien voor de kindjes. Met een budget van 5 euro, net goed voor een Jommekes strip of zo (5 van de 7 cadeautjes waren ook effectief strips, tot groot plezier van de kindjes).

Wij mochten iets kopen/maken voor een 3-jarig meisje, waarvoor ik wel eens de schaar in een petit pan stofje wou zetten. Rokje op elastiek, volgens de handleiding van mina dotter. Mooi en gemakkelijk, wat wil een mens nog meer!

En jeej, doel 3 blogposts in januari is gehaald!

December swapje

Het begrip 'swapje' zal ik de meesten onder ons al niet meer moeten uitleggen veronderstel ik :). Je stopt alle deelnemers van het swapje in een pot (of online via namentrekken bijvoorbeeld), en krijgt dan een naam voor wie je iets mag maken. Jouw naam is ook aan iemand toegewezen, en het leuke is dat dit alles in het 'geheim' verloopt. Je weet dus niet wat je van wie zal krijgen en jouw swaptoffer heeft er ook het raden naar dat jij iets voor hem of haar zou maken. 

Meestal maak ik iets voor de kindjes van mijn swaptoffer. Maar mijn swaptoffer deze keer had helemaal geen kindjes, dus alle klassiekers (T-shirts, rokjes, turnzakjes, ...) mochten in de patroonmap blijven... Hmmmm, ik was echt inspiratieloos. En waar ik (zelfs als ik weet wat ik wil maken) meestal vaak tegen de deadline aanleun, was het nu nog rampzaliger. Een deadline die dichterbij kwam, en een hoofd dat allerlei boeken doorbladerde, maar geen knopen kon doorhakken...  

Bij de boekenspeurtocht viel mijn oog op de tafel onderleggers in Stof voor durf het zelvers (1). Ik combineerde een vrolijk appelgroen met een lichtgroen stofje voor en achteraan. Want tafelen doet iedereen wel graag dacht ik zo! 

De swap werd aangevuld met 4 gekochte tafelnapjes (niet genoeg stof en tijd), twee mooie kaarsen en een rolletje met kleurrijke 'dingentjes' om rond je glasvoet te schuiven, zodat iedereen op het feest zijn eigen glas weet terug te vinden. Het kersenpitkussentje met de egeltjes mag je wegdenken, want daarvan besliste ik op het nippertjes dat het niet in het 'concept' paste :). A little birdie told me dat mijn swaptoffer heel tevreden was!

En wat kreeg ik dan zelf? Twee leuke groene handdoeken met een minion en een angry bird. Daar waren de kindjes al onmiddellijk om aan het kibbelen :). En voor mezelf nog een leuk tasje met mijn naam en mooie kolibri's op geborduurd aan de achterkant. Terug een geslaagde swapeditie!!!

cape-cadeau en goede voornemens

Aha! Het nieuwe jaar is aangebroken. Alle zelfmaak-cadeautjes zijn uitgedeeld en mogen dus geblogd worden.

Bij een nieuw jaar horen ook nieuwe voornemens... Het voornemen van 5 blogposts per maand werd vorig jaar belange na niet gehaald! Dit cijfer moeten we met het huidige drukke professionele leven dus dringend bijstellen, naar pakweg 3 blogposts per maand? Dat moet lukken! Ik moet wel toegeven dat ik hierbij lichtelijk blog-planning zal moeten toepassen, namelijk in de productieve maanden af en toe een blog-postje on-hold zetten om de lege maanden op te vullen. Lang leve de concept-posten :). Hopelijk ga ik komende jaar voldoende boeiends te bieden hebben om de 400 volgers te houden en te entertainen. Ik vind het geweldig dat jullie er allemaal zijn, echt waar!

Voornemen 1 gaat gepaard met voornemen 2, namelijk meer naaitijd proberen inlassen. Er zitten zoveel ideeën in het hoofd, zoveel stoffen in de kast en zoveel naaiboeken in mijn bezit dat deze dringend toch tot meer productiviteit moeten leiden! Maar om dat in werkelijkheid om te zetten moeten we eerst overgaan tot voornemen 3: de bureau (alias naaiplek) opruimen!

Voornemen 4: enkel nog stof kopen in functie van een werkelijk gepland naaisel... Niet zo van 'oh, dat stofje dient ooit nog wel eens tot dit of dit of dit... Want dan eindig je met een hoop stofjes die je ofwel niet meer mooi vind (3 jaar na de geplande projectdatum), ofwel niet wil in knippen (ah ja, wegens dat project in je hoofd), ofwel niet geschikt zijn voor het project van het moment (ik vind deze stof wel mooi, maar zal mijn tante - grootmoeder - vriendin dit ook wel vinden???).

Voornemen 5 is van heel andere aard maar ook een klassieker van formaat: gezonder leven... Een nieuw bed kopen (bye bye rugpijn?), minder suiker eten (bye bye luxe-kilo's?), meer water drinken, minder cola zero (bye bye maagpijn?), en misschien ook wel meer slapen... Al zal de werkdrukte dat ook in de eerste helft van 2016 beetje dicteren soms... Laat ons proberen niet oververmoeid te geraken!

Zo, 5 goede voornemens is wel voldoende om mee te starten vind ik. Ik hou jullie op de hoogte van de vorderingen :).

En dan nu, blogpost nr 1 van 2016.... De cape uit stof voor durf het zelvers voor nichtje J. Een heel leuk projectje om te maken. Snel klaar en met leuk resultaat. Wat wil een mens nog meer :). De stofkeuze was nog het moeilijkste deel. Nichtje J wou een zachte fluffy stof, en die moet je toch eens in je handen gehad hebben vind ik persoonlijk, om de zachtheid te kunnen inschatten. Internet-shoppen was dus al uitgesloten... Bij Stoffen Artevelde in Gent vond ik de ideale fluffyness en nog eens het ideale kleur. De cape werd gevoerd met een bijpassend wolletje, waardoor de totaalprijs van de cape niet spotgoedkoop was, maar nog wel net binnen cadeau-budget. De lange knopen komen van bij Veritas. Alles werd geknipt in de grootste kindermaat (140-146) en zat op een klein uurtje in elkaar. De fluffy stof zorgde voor pluizen alom in huis en kriebelneuzen en genies... Een probleem dat na het in elkaar naaien gelukkig was opgelost!

De juiste kleur fotograferen van de stof bleek aartsmoeilijk. Hier lijkt het gewoon een lelijk grijs dingetje.. Alsof ik zo'n stof zou kiezen :).

 

 Ook deze kleur komt nog niet in de buurt van de echte mooie subtiel-groene kleur... Maar je kan wel de knoopjes al goed zien :).

Wonder boven wonder is de kleur toch 1 keer goed gefotografeerd (toen ik een sms naar mijn man stuurde om mee te helpen kiezen, terwijl ik eigenlijk in mijn hoofd al gekozen had, ken je dat :)?)  Het gaat dus om de mooie groen-turquoise stof links op de foto. En in het echt is ze nog mooier!

 

Bovenaanzicht (met kleurenfilter).

En de overschot hebben we aangewend om aan selfish-sewing te doen. Een paar leuke fluffy handschoentjes voor mezelf! Met het zelfgetekende omring-je-hand-met-potlood patroontje.

 



Patroon: cape SVDZ

Stof: stoffen artevelde - Gent

 

Cisse the first

Toen ik het Cisse patroon voor het eerst zag was ik niet onmiddellijk fan... Het patroon gaf me niet hetzelfde wauw-gevoel als ik kreeg van het Jacob broekje. De dubbele paspel, de verschillende opties voor de zakjes, de gebogen lijn op de poep achteraan. Ik vond het allemaal wel ca va maar niet direct woohoow, als je begrijpt wat ik bedoel. Maar boy, was I wrong :).

We maakten een Cisse als laatste project in de naailes (jaja, in mei al). Ik nam het smal patroon voor Merijn, en verlengde het met 6 cm. Zoals gewoonlijk was dat eerder op de gok, ik ben niet zo van het opmetende type...

De Cisse werd prachtig, helemaal zoals ik het wou. Enkel het omzomen moest thuis nog gebeuren. En daar heb je het... Na een eerste pasbeurt bleek de broek te lang..., veel te lang..., ongeveer die 6 cm te lang die ik had toegevoegd om precies te zijn (tot zover mijn inschattingsvermogen)... Drukte en vakantie deed de broek op de af te werken hoop belanden, waar ze bleef liggen tot ongeveer half oktober toen alle andere broeken in de was waren en het kind toch met iets naar school moest vertrekken de volgende ochtend :). We pasten de broek nog eens en eureka! Precies gepast deze keer! Pijpen werden omgezoomd en de broek gepast en wauw! Wat een mooi resultaat! Ik zal dringend voor grote broer ook een Cisse moeten maken, ze zijn echt wel geweldig. En daarmee is ook bewezen dat die kinderen effectief wel groot worden terwijl je erbij staat. 6 cm groeien op 6 maand tijd, straf vind ik dat!

En dan nu de aan-foto's. Actie-foto's zal ik maar zeggen (ahum). Ik heb altijd het perfecte beeld in mijn hoofd, van een mooi poserend Merijntje, met een leuke achtergrond, ideale belichting, enzoverder... Maar hier ziet u mijn duveltje zoals hij is. Enthousiast, nooit stilstaand, rondspringend, wegkruipend, over de grond rollend... Het leven zoals het is :).

Dubbele paspel... 

 

 Een lusje zonder, een lusje met 1 paspel en ...

 

 ... een lusje met 2 paspel kantjes!